DIGITALE OPVOEDINGSONDERSTEUNING

Enkele sites in Nederland hebben het HON-keurmerk, wat inhoudt dat zij zich verplichten de HON-gedragscode aan te houden. HON staat voor Health on the Net, een zwitserse organisatie die acht richtlijnen heeft opgesteld aan de hand waarvan sites geaccrediteerd kunnen worden. Een soort keurmerk, zeg maar. De acht richtlijnen zijn in het kort:

1. Gezaghebbend

2. Vult aan, vervangt niet

3. Beschermt de privacy

4. Bronvermelding

5. Bewezen

6. Transparant

7. Financiële openheid

8. Advertentiebeleid

Hoe onderscheid je als ouder betrouwbare informatie van bijv. commerciële informatie op het internet? Laat de Webdetective je helpen.

Het Nibud is deze week begonnen met een campagne over hoe ouders kinderen kunnen leren omgaan met geld. Hier kunnen ouders een internettest doen. De test is bedoeld voor alle ouders met kinderen tussen de zes en achttien jaar. U krijgt aan de hand van een aantal vragen advies over onderwerpen als zakgeld, kleedgeld en baantjes. De vragen verschillen per leeftijdscategorie. Het invullen duurt ongeveer 10 minuten. Klik hier om naar de test te gaan.

 

Het lijkt niet erg zinvol om een gezin in crisis een digitale interventie aan te bieden. Een Amerikaans onderzoek onder 21 gezinnen, waarin een kind kanker heeft, bood een website aan met allerlei ondersteunende functies zoals informatie, forum, mailfunctie, eerder gestelde vragen en links (Ewing, 2009). De website richtte zich bovendien zowel op de kinderen zelf, de ouders als ook andere gezinsleden. 

Maar slechts 9 gezinnen maakten gebruik van het aanbod. Waarschijnlijk waren de gezinnen te moe en te overbelast, gezien het feit dat deelname werd aangeboden kort na de diagnose. Aanbeveling is om de website aan te bieden na de eerste behandeling. 

De deelnemende personen binnen de gezinnen waren overigens wel over de website te spreken, met name over het forum. Men zocht vooral sociale steun bij lotgenoten. 

Ewing, L. e.a. Brief report: A pilot Study of a Web-based Resource for Families of Children with Cancer (2009), Journal of Pediatric Psychology 34: 523-529